Jormungandr

Verse 1

Heyrið nú, börn mín, er sitjið við eld,

ek em völva, risin ór haugi gamalli.

Loka kván var Angrboða í jotna heimi,

þar óxu þrír, born af illu blóði.

Fenrir úlfr, Hel í myrkri ríki,

ok hann, ormrinn mikli, er guðir óttuðust.

Chorus

Jǫrmungandr, Miðgarðsormr, djúpr ok víðr,

liggr í úthafi, þar er kaldar bárur ríða.

Hann gyrðir heim allan, sporð í munni,

haldandi Miðgarð — unz ragnarǫk koma.

Verse 2

Óðinn sá í draumi hvat illt mundi verða,

tók börn Loka frá móður þeirra.

Úlfinn bundu þeir með listum sterkum,

Hel sendu niðr í dimmt Niflheim.

En orminn kastuðu þeir út í sæinn djúpan,

þar óx hann óvættisstórr, umhverfis löndin öll.

Hann beit í sporð sinn, hringr lifandi varð,

mörk garðr Miðgarðs, vernd ok bann jafnt.

Bridge

Heyrið vel, ungir, óttist eigi þó,

ormrinn er eigi illr af hatri einu.

Hann er mark, hringr, mörk veraldar,

heldr útan ófrið, innan frið ok lög.

Þá er hann hrærist, sæir sjóða ok gnæfa,

jörð skelfr, bárur brjóta á ströndum.

Þórr veiðir hann með uxahöfði á línu,

en fullum bardaga bíða þeir báðir.

Chorus

Á ragnarǫk, þá er stjörnur falla af himni,

Fenrir losnar, risar ríða ór Jötunheimi.

Miðgarðsormr rís upp í móð miklum,

eitr spýr hann, myrkir lopt ok lög.

Þórr, Þrúðar faðir, hamri sínum hǫggva,

Mjölnir dynr, ormrinn gnæfir í reiði.

Hann drepr orminn, níu fet ganga,

en fellr sjálfr, eitri lostinn, dauðr á völlum.

Outro

Jǫrmungandr, Miðgarðsormr, djúpr ok víðr,

liggr í úthafi, þar er kaldar bárur sofa.

Hann gyrðir heim allan, sporð í munni,

haldandi Miðgarð — unz ragnarǫk koma…

Þá er verða mun, mun verða…

Spáin er sungin, svefn þér nú, börn.

Þat er ørlǫg guða — haldit fast í hjarta.