Lihim na Mahal Kita

"Hangin Na Lang ang Nakakarinig"

Unang Saknong

Sa tahimik na gabi, ikaw ang naiisip,

Mga salitang sa dibdib ko'y nakakulong pa rin.

Gusto kong sabihin kung gaano kita kamahal,

Ngunit bawat salita'y nauuwi sa luha.

Bago ang Koro

Kaya sa hangin ko na lang ibinubulong,

Lahat ng lihim na matagal kong kinukubli.

Baka sa pagdaan nito sa iyong paligid,

Maramdaman mong ikaw ang laman ng aking isip.

Koro

Hangin na lang ang nakakarinig,

Sa mga salitang ayaw kong manahimik.

"Mahal kita," paulit-ulit kong sinasabi,

Kahit hindi mo man marinig mula sa labi.

Hangin na lang ang aking kausap,

Sa pag-ibig na hindi ko maipagtapat.

Kung makarating man ang bulong ko sa'yo,

Sana'y malaman mong mahal pa rin kita nang totoo.

Ikalawang Saknong

Sa bawat gabing ikaw ay wala sa tabi,

Larawan mo ang aking yakap at katabi.

Hindi ko alam kung kailan matatapos,

Ang paghihintay sa pusong hindi makakalimot.

Tulay

Kung sakaling maramdaman mo ang simoy,

Na dahan-dahang hahaplos sa iyong buhok,

Isipin mong iyon ang yakap kong malayo,

At ang bawat ihip ay "mahal kita" mula sa puso ko.

Huling Koro

Hangin na lang ang nakakarinig,

Sa pag-ibig kong ayaw pang manahimik.

Kahit wala ka sa aking mga bisig,

Sa puso ko, pangalan mo'y mananatiling titik.

Wakas

At kung hindi man tayo muling magtagpo,

May isang lihim na sasabay sa hangin—

Mahal kita...

Kahit ang hangin na lang ang nakakarinig.