Sardār-e Gītī

ای شاهان، ای فخرِ دادگر،

ای پورِ دارا و نامور!

خشایارشا، شاهِ داد و کین،

نامت بلرزاند این زمین!

از پارس آمد سپاهِ تو،

خورشید تابد به راهِ تو!

تا بشکنی پشتِ سرکشان،

ای سرورِ هفت کِشور جهان!

ای آتن، ار تو تیغِ کین کشی، ما آتشیم!

ما کینِ سارد را به خاک و خون فرو کِشیم!

فرّ شهان آیینِ ماست،

یزدانِ پاک همرزمِ ماست!

در راهِ پارس جان فدا سازد جاویدانِ ما،

پاینده باد شاه و ایرانِ ما!

از دریا بستی گذر به داد،

لرزید از خشمِ تو هلاد!

بر آتن افکندی آذرین،

بر باد دادی غرورِ کین!

تا نامِ کوروش جاوید ماند،

بر تختِ گیتی جمشید ماند!

سردارِ گیتی، پناهِ ما،

فرمانروای سپاهِ ما!

ای آتن، ار تو تیغِ کین کشی، ما آتشیم!

ما کینِ سارد را به خاک و خون فرو کِشیم!

فرّ شهان آیینِ ماست،

یزدانِ پاک همرزمِ ماست!

در راهِ پارس جان فدا سازد جاویدانِ ما،

پاینده باد شاه و ایرانِ ما!