Νταραβερι Χέρι Με Χέρι

ΝΤΑΡΑΒΕΡΙ

Intro

Βράδυ στην πόλη, χαμηλά τα φώτα,

καπνός στο αμάξι, θολωμένα τζάμια πρώτα.

Δεν λέμε πολλά, δεν ρωτάμε «γιατί»,

όλοι ξέρουν όλοι — μα κανείς δεν έχει δει.

Verse 1

Νταραβέρι, χέρι με χέρι,

πράσινο στο σακουλάκι, η γειτονιά το ξέρει.

Μυρίζει το στενό πριν στρίψω στη γωνία,

δυο μάτια απ' το μπαλκόνι κάνουνε περιπολία.

Κουκούλα, φόρμα, παλιό κινητό,

«πού 'σαι;» — «εκεί που ξέρεις» — «έρχομαι σε δυο».

Δεν γράφουμε ονόματα, δε λέμε πολλά,

ένα νεύμα, μια χειραψία και μετά άντε γεια.

Άλλος θέλει λίγο, άλλος θέλει πολύ,

άλλος λέει «το κόβω» και ξανάρχεται πρωί.

Το έργο επανάληψη, η ίδια προβολή,

κι ο τύπος απ' το τρίτο πάλι βγήκε στο μπαλκόνι να μας δει.

Hook

Ντα-ρα-βέρι, ντα-ρα-βέρι,

χόρτο μες στην πόλη, χέρι με χέρι.

Ντα-ρα-βέρι, ντα-ρα-βέρι,

άλλος παίρνει ένα, άλλος παίρνει ό,τι περισσεύει.

Ντα-ρα-βέρι, ντα-ρα-βέρι,

μυρίζει το στενό λες κι άνοιξε θερμοκήπιο κατακαλόκαιρι.

Ντα-ρα-βέρι, ντα-ρα-βέρι,

κι άμα ρωτήσει η γειτόνισσα — «βασιλικός κυρά μου, μη σε μέλει».

Verse 2

Έρχεται ο Μήτσος με παντόφλα και σορτσάκι,

λέει «μόνο για απόψε» — τρίτη φορά απ' το βραδάκι.

Ο Τάκης αγχωμένος κοιτάζει δεξιά,

λες κι έχει Interpol, CIA και ΕΚΑΜ στα σκαλιά.

Ο ένας ψιθυρίζει λες και γράφει ο κοριός,

ο άλλος στο τηλέφωνο: «φέρε δυο... καφέδες, προφανώς».

Κωδικοί επιπέδου δημοτικού σχολείου,

κι από πίσω περιπολικό — «ωραία, τέλος διαλείμματος».

Πάγωσε η πλατεία, ξαφνικά όλοι αθλητές,

άλλος τρέχει κατοστάρι, άλλος κάνει διατάσεις χθες.

Εγώ κοιτάω μπροστά, περπατάω φυσικά,

τόσο φυσικά που φαίνομαι ύποπτος τελικά.

Bridge

Μια πόλη, χίλια στόματα,

μυστικά σε πεζοδρόμια.

Όλοι ξέρουν, κανείς δεν ξέρει,

έτσι πάει το νταραβέρι.

Hook

Ντα-ρα-βέρι, ντα-ρα-βέρι,

χόρτο μες στην πόλη, χέρι με χέρι.

Ντα-ρα-βέρι, ντα-ρα-βέρι,

άλλος παίρνει ένα, άλλος παίρνει ό,τι περισσεύει.

Ντα-ρα-βέρι, ντα-ρα-βέρι,

μυρίζει το στενό λες κι άνοιξε θερμοκήπιο κατακαλόκαιρι.

Ντα-ρα-βέρι, ντα-ρα-βέρι,

κι άμα ρωτήσει η γειτόνισσα — «βασιλικός κυρά μου, μη σε μέλει».

Outro

Χαμηλώνουν τα φώτα, ξημερώνει η πόλη,

άλλος πάει για ύπνο κι άλλος μόλις έχει σχολάσει.

Αύριο πάλι ίδιο μέρος, ίδια μέρη,

ίδια φάση, ίδιο έργο...

νταραβέρι.