Cam Kırıkları

Bir sabah uyandım sessizliğe,

Yüzümde eski rüyaların gölgesi.

Kalbimde çatlaklar, cam kırıkları,

Seninle öğrendim yeniden sevmeyi.

Adını yazdım buğulu camlara,

Her harfi titreyen bir dua gibi.

Gözlerin dokundu karanlığıma,

Ve ben, yeniden doğdum sana.

Nakarat:

Cam kırıklarıyla sevdim seni,

Her parça bir hikâye, bir yara.

Ama sen, ışık oldun içime,

Karanlık bile güzeldi seninle.

2. Kıta:

Bir sokak lambası gibi bekledim,

Geceyle konuşan yalnız bir şehirde.

Sesin yankılandı duvarlarımda,

Ve sustu geçmişin tüm gürültüsü.

Bir adım attım sana doğru,

Korkularım döküldü yola.

Seninle tamamlandı eksik yanım,

Ve dünya biraz daha anlamlı oldu.

Nakarat (tekrar):

Cam kırıklarıyla sevdim seni,

Her parça bir hikâye, bir yara.

Ama sen, ışık oldun içime,

Karanlık bile güzeldi seninle.

Kapanış:

Bir gün gidersen, izini bırak,

Cam kırıklarında parlasın adın.