Hrafn yfir Fjalli

Hrafn flýgr yfir fjalli,

eldr brennr í myrkri nótt.

Vindr kallar yfir heiði,

gamalt blóð vaknar enn.

Óðinn sér um myrkan veg,

tveir hrafnar bera orð.

Huginn flýgr yfir heima,

Muninn ber oss forna tíð.

Eldr! Eldr! Brennr í hjarta!

Járn! Járn! Syngur í hönd!

Úlfar vaka undir tungli,

synir norðrs rísa enn!

Frá fjalli til hafs,

frá nótt til dags,

vér stöndum saman,

með eld í blóði.

Engi maðr flýr örlög sín,

engi maðr gleymir nafn.

Þegar sól rís yfir Norðri,

mun saga vár lifa enn.

Hrafn flýgr yfir fjalli,

eldr brennr í myrkri nótt.

Vindr kallar yfir heiði,

og vér göngum móti örlögum.