Verse 1
Penceremde asılı kaldı günün son izi
Yavaşça çekildi hayatın o gürültülü denizi
Meğer ne zormuş kalabalıkta nefes almak
Ne kolaymış aslında yaşamayı unutmak
Chorus
Yalnızlık, içimde çiçeklenen derin bir duygu
Ruhumun dindiği o en tatlı uyku
Baş başa kalmak kendimle, en saf haliyle
Dünya dışarıda kalsın, ben buradayım kalbimle
Verse 2
Kimsesiz yollarda yürüyorum, adımlarım sessiz
Kendi sesimi duymak ne kadar da benzersiz
Yüklerimi bıraktım eşikte, artık çok hafifim
Bu ıssız limanda, ben en çok kendime misafirim
Outro
Sessizlik...
En güzel şarkıymış meğer.
Sadece ben ve gölgem...
Yaşamayı unutmak, kendimi bulmaya değermiş.
Comments
No comments yet.